انتقاد ملل متحد از سیاست آلمان در قبال مهاجران

یکی از انتقادهای اساسی کمیسیون حقوق بشر ملل متحد از آلمان، رفتار با پناهندگان است. به گفته این کمیسیون، تا زمانی که درخواست پناهندگی جریان دارد، ادارات آلمانی باید از پناهندگان حمایت قانونی کنند.

به گفته کمیسیون حقوق بشر ملل متحد، این مهم نیست که پناهنده از کدام کشور می آید، بلکه هیچ مهاجری نباید از آلمان بیرون کشیده شود. تا حال پناهجویانی که از طریق کشور سوم مثلاً یونان به آلمان می آمدند، دوباره به همان کشور سوم فرستاده می شدند. بنا بر توصیه های کمسیون حقوق بشرملل متحد، آنها باید مانند مهاجرانی که مستقیماً به آلمان آمده اند و در این جا تقاضای پناهندگی داده اند، از حقوق مهاجرت برخوردار باشند.

شفافیت بیشتر در پولیس

پیترا فولمر اوتو: با سوء استفاده از قوانین، به مهاجران خانه به کرایه نمی دهند.

کمسیون 18 عضوی حقوق بشر ملل متحد نگرانی اش را در مورد برخورد پولیس با پناهجویان نیز ابراز داشته است. البته گفته نشده است که در مورد کدام افراد چگونه برخوردی صورت می گیرد. همچنان مشخص نشده است که سالانه چند مورد از این

شعبه آلمانی سازمان عفو بین الملل ابراز امیدواری می کند که شفافیت بیشتری وجود داشته باشد. فیرینا هان، کارشناس پولیس و حقوق بشر در برلین می گوید: «یک نقطه انتقادی عفو بین الملل در این است که افزایش الزام آور (تخطی ها) در نزد پولیس وجود ندارد (تا برمبنای آن دانسته شود) چه تعداد تخطی حقوق بشر توسط پولیس صورت می گیرد».

کمیسیون حقوق بشر ملل متحد توصیه می کند که در همه ایالت های آلمان یک علامت مشخصه عمومی برای ماموران پولیس به کار گرفته شود. همه ماموران پولیس باید با یک شماره در یونیفورم شان شناخته شوند. همچنان مراجع سمع شکایات مستقل باید ایجاد گردند، تا افراد آسیب دیده در آنجا شکایت های شان را مطرح کنند.

کمیسیون حقوق بشر ملل متحد گفته که مهاجران باید از حمایت قانونی برخوردار باشند.

کمیسیون حقوق بشر ملل متحد علاوه بر این از وضعیت نابسامان آسایشگاه های پیران شکایت کرده است. این درحالی است که این افراد نیازمند پرستاری اند، مثلاً بیماران مبتلا به "دیمنس" یا از دست دادن حافظه، معمولاً در بستر محکم بسته می شوند و یا در اتاق را به روی شان می بندند.

تبعیض در قرارداد خانه

یک مورد دیگر عدم رعایت قانون ضد تبعیض در آلمان «قرارداد خانه» می باشد. قرارداد تجویز می کند صاحب خانه با کرایه دادن خانه بر رعایت ساختارهای باثبات اجتماعی ساکنان خانه و نحوهء اسکان متوازن توجه کند. پیترا فولمر اوتو، از بنیاد حقوق بشر آلمان بر این نظر است که صاحب خانه با استناد به چنین ضوابطی، به مهاجران و کسانی که به اقلیت های قومی تعلق دارند، خانه ای به کرایه نمی دهند. او می گوید: «متن قرارداد در حال حاضر چنان تدوین شده است که قرارداد می تواند مورد سوء استفاده قرار گیرد. از این رو کمیسیون گفته است که آلمان باید چنین موادی را در قانون تغییر بدهد».

انگرید هونلینگر، کارشناس حقوق بشر در حزب سبزهای آلمان.

اندریاس هیرونیموس، رییس بنیاد تحققیقاتی مهاجرت و نژادگرایی در آلمان، از موارد مشخصی آگاهی دارد که از قرارداد خانه چنین سوء استفاده صورت گرفته است. او می گوید: «مواردی وجود دارند که در محکمه اند. از کرایه دادن خانه به انسان هایی که منشای مهاجرت داشته اند، خودداری شده است، به این دلیل که قبلاً در آن ساختمان رهایشی به تعداد کافی مهاجر وجود داشته است».

حکومت فدرال آلمان در مورد این توصیه ها تاکنون اظهار نظر نکرده است. نه وزارت داخله، نه وزارت خارجه و نه وزارت عدلیه، هیچ کدام تاکنون نخواسته اند در مورد این انتقادهای ملل متحد چیزی بگویند.

انگرید هونلینگر، کارشناس حقوق بشر حزب سبزهای آلمان تقاضا می کند تا حکومت مطابق به هر یک از نکاتی که پیشنهاد شده است عمل کند. او می گوید: «من به این نظر هستم که حکومت فدرال آلمان باید این مکلفیت ها را در نظر گیرد. زیرا آلمان عضو پیمان بین المللی در مورد حقوق اساسی و حقوق سیاسی می باشد».

Beyond the borders Conference - The War of the Europeans against Human Rights

                                                     Refugee Protest Camp am Oranienplatz

Discussions with refugee activists:
The Struggles of Refugees against the borders here and beyond in Africa
On Sunday, 11. November 2012 at 17:00 hrs in the Refugee Protest Camp am Oranienplatz in Berlin

In the last years one could read many reports about migration control, refugee detention camps in the deserts or deportations. Indeed, since 2006 more than 10 000 refugees became victims of the war against migration at the outer borders of the EU.
Less frequently we hear about the situation of those refugees and migrants who were deported from Europe. „Association of deportees in Mali“(AME) is one of the few grassroots organisations that supports deported refugees practically and politically.
There members take care of deported people who arrive at the airport in Bamako or at the border between Mali and Algeria and who need medical help, a place to stay or legal support. Another focus of AME's activities is publicity, political campaigns and street actions – also in cooperation with regional and European initiatives and groups.

Alassane Dicko from AME is presently in Germany for a tour. On 11th November he will present his organisation and analyse the politics of Europe and Frontex against migrants and migration from Subsaharan Africa and their influences and encroachment in these states.

Rex Osa, activist of the The VOICE Refugee Forum, will talk about methods and practics of the German-European war against migrants and migration from inside Germany: deprivation of basic rights from the beginning of the asylum case,
Systematic social exclusion and isolation not only by the obligatory residential restriction but also by a elaborate system of control of every asylum seeker in the lagers, deportation at any means and any costs. The aim of these politics: „To destroy our lives and to show us that we are not wanted here.“

Rex Osa will also speak about his personal experiences as a refugee and a political activist and show us the only way to counter this systematic destruction: Refugees have to come together, share their experiences, empower themselves and organize themselves – and make a political change.

Update:
Berlin: Mbolo Yufanyi live Radio Broadcast Manifestation of THE VOICE and Plataforma on Reboot FM 88,4

Dear Friends and activists of The VOICE Refugee Forum and the Caravan for the rights of refugees and Migrants, We want to announce that our next time ON AIR in Reboot fm will be on Friday, Nov. 30, 2012 (from 8-9pm). This time ON AIR will be dedicated to the upcoming Tribunal of the Caravan for the Rights of Refugees and Migrants, which will take place in Berlin in 2013.

اعتصاب غذایی پناهجویان در جزیره نائورو

پناهجویانی که از سوی آسترالیا به جزیره نائورو فرستاده شده اند، پنج روز است که اعتصاب غذایی کرده اند. آنها می خواهند دوباره به آسترالیا برگردانده شوند و رسیدگی به تقاضای پناهندگی شان زود شروع شود. (عکس: آرشیف)

این پناهجویان که از کشورهای افغانستان، ایران، پاکستان، عراق و سریلانکا می باشند، توسط قایق خود را به آسترالیا رسانده بودند، اما توسط این کشور به جزیره نائورو انتقال داده شده اند.

آسترالیا براساس توافقی که با جزیره نائورو دارد، پناهجویان را که عمدتاً از اندونیزیا حرکت می کنند و خود را به آسترالیا می رسانند، در کمپی در نائورو انتقال می دهد و در آنجا به تقاضای پناهندگی آنها رسیدگی می نماید.

یان رینتول، فعال حقوق مهاجران گفت که این پناهجویان به صورت فزاینده از نامحدود بودن اعتصاب غذایی شان صحبت می کنند. او افزود: «این پناهجویان از حکومت (آسترالیا) می خواهند که کمپ نائورو را بسته کند. آنها می خواهند دوباره به آسترالیا بازگردانده شوند و مهمتر از همه، رسیدگی به تقاضای پناهندگی شان به زودی شروع شود».

رینتون که به نمایندگی از سازمان «اقدام جمعی مهاجران» با این پناهجویان در تماس است، گفت که حدود 300 تن از 380 پناهجویی که در این جزیره به سر می برند، در این اعتصاب غذایی سهم گرفته اند. به گفته او، در نتیجه این اعتصاب غذایی 50 تن از پناهجویان مریض شده و شماری تداوی گردیده اند.

پناهجویان با استفاده از کشتی ها و قایق های کهنه، خطرناک ترین مسیر آبی را می پیمایند تا خود را به آسترالیا برسانند.

اما اداره مهاجرت حکومت آسترالیا گفت که هیچ پناهجویی در شفاخانه بستری نشده است و فقط 12 تا 15 تن از آنها ناوقت روز یک شنبه در همان محل تداوی شدند.

سخنگوی اداره مهاجرت به خبرگزاری فرانس پرس گفت: «ما می پذیریم که این مردم داوطلبانه گرسنگی می کشند و ما این قضیه را بسیار جدی می گیریم. اما شمار این ها که توسط مدافعین حقوق مهاجرین ابراز شده، نادرست است».

او همچنان گفت که معتقد نیست شمار پناهجویانی که اعتصاب غذایی کرده اند، به 300 تن برسد. زیرا مقدار غذا و نوشیدنی که توسط این پناهجویان به مصرف می رسد، با این رقم هماهنگی ندارد.

آسترالیا در ماه آگست سال روان تصمیم گرفت پناهجویانی را که با قایق به این کشور می رسند، به جزیره نائورو و پاپوا گینه نو انتقال بدهد تا از این طریق از مسافرت خطرناک این پناهجویان به آسترالیا جلوگیری کنند.

به پناهجویانی که به جزیره نائورو انتقال داده شده اند، همچنان اخطار داده شده است که ممکن است رسیدگی به تقاضای پناهندگی آنها سال ها طول بکشد. هدف این برنامه توقف مهاجرانی است که با استفاده از قایق های چوبی مسیر خطرناک آسترالیا را در پیش می گیرند.

به گفته سازمان «اقدام جمعی مهاجران»، پناهجویان در جزیره نائورو مدعی اند که با آنها منصفانه رفتار نمی شود و زندگی در این جزیره هم از نظر فیزیکی و هم از نظر روانی بر آنها تاثیر منفی گذاشته است.

در بیانیه این سازمان حامی مهاجران به نقل از مهاجران نوشته شده است که «این واقعیت تلخ 24 ساعته ما را زجر می دهد». آنها گفته اند: «ما در کشور خود با خطر آزار و اذیت فیزیکی مواجه بودیم، در اینجا ما به آزار و اذیت روانی مواجه هستیم».

این در حالی است که در دو روز گذشته پنج قایق مهاجران به آسترالیا رسید. مجموع سرنشینان این قایق ها به 319 تن می رسد. از ماه جنوری سال روان تا کنون بیشتر از 13500 پناهجو با استفاده از قایق ها خود را به آسترالیا رسانده اند.

4th antifascist patrol in Athens

Despite police brutality (beatings, arrests, tortures) during the third antifascist motorcycle patrol, the 4th antifascist motorcycle patrol took place last Tuesday in Athens. Meanwhile, mass media and the institutional state racism keep promoting the fascist gangs.As a reaction, antifascist initiatives are constantly created throughout Greece, in every neighborhood, town, island while demonstrations, concerts, open discussions, festivals, etc are organized on a daily basis…

Greek police accused over racism and asylum rights

on the Greek far-right party Golden Dawn made headlines across Europe last week.

In it, MP Ilias Panagiotaros claimed Greece was “in civil war” and indeed advocated a new kind of civil war, pitting the far-right against migrants, anarchists, etc.

Within 24 hours Mr Panagiotaros had retracted his claim that Greece was “in civil war”, saying instead “there is no civil war” and accusing Newsnight of “paraphrasing” his words. We had simply broadcast them, un-edited and in English.

Now three new reports cast light on the substance of our story – which was: alleged police torture of anti-fascist detainees, Golden Dawn’s influence inside the Greek police force, and its potential influence on the operational behaviour and priorities of the police in the Attica region around Athens.

Today, lawyers for 15 protesters who claim they were mistreated and abused in police detention, have shown Newsnight coroners’ reports on eight of the detainees.

The most serious of the coroners’ documents confirms “grievous bodily harm caused by a sharp and blunt object,” requiring the victim to be off work for a month.

Another describes a kind of injury that is consistent with being caused by a taser, as claimed in the original Guardian report.

Fifteen protesters have told us they intend to bring a case against the Athens police.

A second report issued yesterday by the UN High Commissioner for Refugees contains figures for racial attacks in Greece, which are not routinely collected by the Greek government.

It records 87 racist attacks, 48 of which were by members of an identifiable right-wing political group. In other words, more than half the recorded racist attacks are attributable to people dressed in militaria:

“In some cases, the victims or witnesses to the attacks reported that they recognised persons associated to Golden Dawn party among the perpetrators, either because they wore the insignia of the party or because they were seen participating in public events organized by the party in the area,” says the UNHCR.

The report highlights specifically a worrying overlap with alleged Greek police racism:

“There is a distinct category of 15 incidents where police and racist violence are interlinked.

“These incidents concern duty officers who resort to illegal acts and violent practices while carrying out routine checks.

“There are also instances where people were brought to police stations, were detained and maltreated for a few hours, as well as cases where legal documents were destroyed during these operations.”

Asylum seekers ‘tormented’

Finally, in a report issued on Friday, a coalition of NGOs and lawyers representing the legal rights of asylum seekers in Greece slammed the asylum system there.

Despite Greece being a signatory to the EU Charter of Fundamental Rights, which allows people to claim asylum and guarantees them humane treatment, it is physically almost impossible to do so.

Unlike in Britian there is no specific immigration service and the asylum claims system is handled by the police.

Those trying to claim asylum must queue at a remote station overnight each Friday, after which just 20 are “selected” to make a claim.

The report details numerous instances of arbitrary violence, mistreatment, etc of people in the asylum queue and concludes: “Access to the asylum procedure is almost impossible in Attica.”

The report by the Greek Council for Refugees says:

“The competent authorities take no measures to ease the physical and mental exhaustion of the asylum seekers, who are subjected to inhuman and degrading torment in order to apply.

“Instead they follow specific practices, such as dispersing the queue of asylum seekers, intimidating them and chasing them way, in order to discourage them from returning and trying to submit their asylum application.”

“This irrational practice established by the authorities, i.e. restricting the access to the asylum procedure only to a small number of applicants and only once a week, in a process that takes place before dawn, leaves room for the appearance of arbitrariness, violence and exploitation, towards which the police remain indifferent contrary to their role and in breach of their obligations.”

So in a period of a week, the Greek police force stands accused by NGOs, coroners and UNHCR of mistreating anti-fascist protesters in custody, of “indifference” towards mistreatment of asylum seekers and of actual participation in racist attacks on migrants.

When I interviewed a Greek police spokesperson last week he was at pains to deny all allegations of mistreatment and racism.

We have requested an interview with Greek Public Order Minister Nikos Dendias but he has so far declined.

Source: http://www.bbc.co.uk/news/world-20068145

http://clandestinenglish.wordpress.com/

Migrants injured in protest against detention conditions in Igoumenitsa

Eleven migrants who were being detained at holding cells in the port of Igoumenitsa have been taken to the hospital to have injuries treated following a protest against the conditions they were being held in.

Authorities said the 11 were injured when they started banging their heads and bodies against the bars of their cells.

Skai TV and radio reported that there is only capacity to detain 30 people but there are currently about 90 being held at the port.

پلیس یونان همدست راستگرایان افراطی این کشور است؟

آیا پلیس یونان همدست راستگرایان افراطی این کشور است؟

حزب راستگرای افراطی "طلوع طلایی" در انتخابات ژوئن گذشته (خردادماه ۱۳۹۱) با شعارهایی که آشکارا علیه مهاجران غیرقانونی بود، ۱۸ کرسی پارلمان یونان را به دست آورد. حالا برخی پلیس یونان را به همدستی با این حزب متهم می‌کنند.

ایلیاس پاناگیوتاروس که یک مغازه‌دار است، می‌گوید: "گویی نوعی جنگ داخلی در جریان است". البته کار و کاسبی او قرار است خیلی خوب باشد، چرا که او لوازم پوشاندن چهره، دستکش‌های پلیس ضدشورش، ماسک و تی‌شرت‌هایی می‌فروشد که مخصوص اوباش استادیوم‌های فوتبال است.

روی دیوارهای مغازه، پوسترهایی چسبانده شده که یاد آخرین جنگ داخلی یونان را – که در سال ۱۹۴۹ به پایان رسید- گرامی می‌دارد.

او می‌گوید: "با اینکه این اتفاق باب میل هیچکس نیست، اما جامعه یونان آماده مبارزه است: نوع جدیدی از جنگ داخلی. در یک طرف ملی‌گراهایی مثل ما و یونانی‌هایی هستند که می‌خواهند کشورمان مثل گذشته باشد، و در طرف دیگر مهاجران غیرقانونی، آنارشیست‌ها و همه کسانی هستند که تا به حال چندین بار آتن را نابود کرده اند".

در یونان چنین حرف‌هایی را زیاد می‌شنوید، اما ایلیاس پاناگیوتاروس یک فرد عادی در حاشیه اجتماع نیست: او عضو پارلمان یونان و یکی از ۱۸ نماینده منتخب حزب راستگرای افراطی طلوع طلایی است که ژوئن گذشته (خرداد ۱۳۹۱) به نمایندگی انتخاب شده است.

وقوع جنگ داخلی برای آقای پاناگیورتاروس یک مسأله صرفا تئوریک نیست. او اخیرا رهبری تظاهراتی را در دست داشت که به تعطیلی نمایش "کورپوس کریستی" (پیکر مسیح)، اثر ترنس مک‌نالی، منجر شد. در حالی که پلیس با بی‌اعتنایی شاهد ماجرا بود، تصاویر گرفته شده از آقای پاناگیورتاروس او را در حال سردادن شعارهای نژادپرستانه نشان می‌دهد. او همچنین شعارهایی با مضمون ضدیت با همجنس‌‌گرایان علیه کارگردان و بازیگران این نمایش سرمی‌داد، آنهم در حالی که آنها در داخل ساختمان تئاتر چیتریو پناه گرفته بودند.

در کلیپی که روی وب‌سایت یوتیوب قرار گرفته، آقای پاناگیورتاروس فریاد می‌زند: "بساطتان را جمع کنید همجنس‌بازها! فقط به من خیره شده اید! وقتتان تمام شده آلبانیایی‌های مزخرف!" فیلم‌های گرفته شده از داخل ساختمان تئاتر نشان می‌دهد که در حالی که بارانی از سنگ به داخل ساختمان می‌ریزد، مدیر تئاتر سراسیمه با رئیس پلیس تماس می‌گیرد و از او برای مقابله با اراذل و اوباشی که در بیرون ساختمان مشغول کتک زدن خبرنگاران هستند، درخواست کمک می‌کند. در تصاویر دیگری، کریستوس پاپاس، نماینده پارلمان از حزب طلوع طلایی، یک تظاهرکننده را از ماشین مخصوص دستگیرشدگان پلیس بیرون می‌کشد، و پلیس هم هیچ واکنشی به او نشان نمی‌دهد.

                                                                    اعضای طلوع طلایی بعد از بررسی کارت‌های هویت مردم، به یونانی‌ها غذای رایگان می‌دهند

با وزارت امنیت عمومی هم تماس‌هایی گرفته شد. این وزارت به دادستان کل دستور داد خود را به صحنه درگیری برساند، اما هیچ کمکی به آنجا نرسید. لائرتیس واسیلیو، کارگردان نمایش، می‌گوید: "این اتفاق برای یونان مثل ‘شب شیشه‌ای’ (شبی که در سال ۱۹۳۸ در آلمان طرفداران حزب نازی به مغازه‌ها و خانه‌های یهودیان حمله کردند) بود. مردم با استخوان‌های شکسته به خانه رفتند. حالا هم هر روز به تئاتر و خود من تلفن می‌زنند و می‌گویند دیگر زیاد وقت نداریم. از طرف "طلوع طلایی" به مادر من تلفن زده اند و با او گفته اند که جنازه پسرت را مثله می‌کنیم و برایت می‌فرستیم. دوست دارم کسی به من بگوید ما در یک دموکراسی زندگی می‌کنیم یا در دیکتاتوری؟"

نگرانی فزاینده

حمله به نمایش کورپوس کریستی به نقطه مهمی در عرصه سیاست یونان بدل شده است. اعضای حزب طلوع طلایی بارها به مهاجران حمله کرده اند، و این حزب در یک ماه گذشته حضورش در خیابان‌ها را افزایش داده است. آنها به بازار خیابانی در محله رافینا حمله کردند و فعالان حزب، در حالی که لباس متحدالشکل به تن داشتند، از غرفه‌داران مهاجر می‌خواستند که مجوزشان را نشان بدهند، و بعد هم اموال کسانی که مجوزی همراه نداشتند را خرد می‌کردند. حالا بعد از حمله به یک تئاتر، نگرانی به بخش‌های مختلف جامعه، که پیش از این اقدامات این حزب تأثیری بر زندگی آنها نداشت، هم سرایت کرده است.

من از آقای پاناگیوتاروس پرسیدم چطور ممکن است که یک حزب دارای نماینده در پارلمان شبه‌نظامیانی با لباس متحدالشکل در اختیار داشته باشد، و این افراد با اقدامات خشن خود، نقش پلیس و نیروهای امنیتی را بازی کنند، و برای مثال مدارک افراد را بررسی کنند و به غرفه‌داران حمله کنند؟

او در پاسخ می‌گوید: "تنها با یک مورد برخورد، که از آن فیلمبرداری هم شد، مشکل برطرف شد. حالا دیگر مهاجران غیرقانونی در هیچیک از بازارهای روز در سراسر یونان دیده نمی‌شوند. البته کمی درگیری و دعوا هم پیش آمد، اما چیز مهمی نبود".

وقتی از او می‌پرسم که آیا این کار باعث ایجاد هراس در مهاجران قانونی نمی‌شود، در پاسخ می‌گوید: "در یونان مهاجر قانونی نداریم! حتی یک نفر!"

حالا طلوع طلایی همه‌جا حضور دارد. این حزب در زمان انتخابات تنها ۸ دفتر محلی داشت، اما تعداد این دفترها در کل کشور حالا به ۶۰ رسیده است. این حزب در نظرسنجی‌ها با حدود ۱۲ درصد آرا، سومین حزب پرطرفدار کشور است. نمایندگان پارلمان از این حزب تهدید کرده اند که "فرزندان مهاجران را از کودکستان‌ها بیرون می‌کشند" و فهرستی از کودکستان‌هایی را که تعداد فرزندان مهاجران در آنها زیاد است، درخواست کرده اند.

جالب اینکه وزارت آموزش یونان هم این فهرست را در اختیارشان قرار داده است. آشوبگری‌های اعضای طلوع طلایی الگوی خاصی را دنبال می‌کند. آنها به مهاجران، چپگراها، حقوقدانانی که وکالت مهاجران را برعهده می‌گیرند، و این اواخر تئاترها و همجنسگرایان حمله می‌کنند، و پلیس هم فقط نظاره‌گر است. پلیس آتن متهم شده که در برخی موارد افرادی که با همسایگان مهاجرشان مشکل داشته اند را برای گرفتن کمک به طلوع طلایی معرفی کرده است.

آقای پاناگیوتاروس ارزیابی نظرسنجی‌های ماه ژوئن (خرداد ماه گذشته) را تأیید می‌کند: میزان حمایت از حزب طلوع طلایی در میان نیروهای پلیس به مراتب از میزان حمایت از این حزب در بین بقیه مردم بیشتر است. او می‌گوید: "فکر می‌کنم الان چیزی حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد نیروهای پلیس طرفدار ما باشند، شاید هم بیشتر. و این میزان هر روز رو به افزایش است". بسیاری از مشتریان او مأموران پلیسی هستند که علاوه بر تجهیزات ضد شورش، بخشی از یونیفورمشان را هم از مغازه‌ او می‌خرند. در مغازه او لباس‌های عادی پلیس در کنار تی‌شرت‌هایی با نوشته‌هایی در مدح گروه‌های نئونازی آویزان شده اند.

در جریان بحران مالی یونان، صرفنظر از مسأله حمایت سیاسی برخی نیروهای پلیس از راستگرایان افراطی، حفظ نظم چالش بسیار بزرگی است. آنارشیست‌ها سعی کرده اند با تشکیل گشت‌های بازرسی موتورسوارشان – که بعضا چند صد عضو دارند - در مناطق مهاجرنشین، با طلوع طلایی مقابله کنند. در جریان یک اعتراض خیابانی که چندی پیش پیش روی داد، درگیری‌هایی با اعضای طلوع طلایی بروز کرد. واحدی از نیروهای موتورسوار پلیس بنام نیروی دلتا، ۱۵ تظاهرکننده را دستگیر کردند. دستگیرشدگان می‌گویند پلیس آنها را در سلول‌های زندان برهنه کرده، و از شوک‌دهنده‌های برقی و روش‌های تحقیرآمیز استفاده کرده و آنها را کتک زده است.

گزارشی از این حادثه، که در روزنامه گاردین چاپ شد، در یونان به موضوعی جنجال برانگیز در سطح ملی تبدیل شده و دولت شدیدا وقوع آن را تکذیب می‌کند. در روز ۸ اکتبر (۱۷ مهر ۱۳۹۱) ۲۵ تظاهرکننده دیگر در تظاهراتی که در دفاع از دستگیرشدگان برگزار شد، بازداشت شدند. یکی از بازداشت‌شدگان بنام یانیس ماجرا را اینطور تعریف می‌کند: "بازرسی بدنی شدیم و بعد ما را برهنه کردند و مجبورمان کردند زانو بزنیم. بر سر و زانوهای من می‌زدند. می‌گفتند می‌دانند ما کجا زندگی می‌کنیم". من با یانیس و ماریا، که ادعا می‌کردند مورد بدرفتاری پلیس قرار گرفته اند، در آپارتمان ساکتی در اکسارچیا – که محله‌ای سنت شکن و پیشرو در آتن است – ملاقات کردم.

هر دو گفتند تنها در صورتی حاضر به گفتگو با من هستند که نام واقعی‌شان را تغییر دهم و از صورتشان فیلم نگیرم. با آنکه نهایتا به جرائم کوچکی متهم شدند، به مدت چهار شب در بازداشت پلیس ماندند. یانیس می‌گوید:" آنها گفتند: کارتان تمام است و اوضاع از این به بعد مثل سابق نخواهد بود. آنها گفتند فیلم‌هایی که از ما گرفته اند را به طلوع طلایی خواهند داد. می‌گفتند مرا به درس عبرتی برای دیگران تبدیل خواهند کرد. مرا مجبور کردند به کسانی که تازه بازداشت شده بودند بگویم که اگر از حرف پلیس تبعیت نکنند، به مادرانشان آسیب خواهند رساند".

ماریا که قبل از شروع مصاحبه آرام و مطمئن به نظر می‌رسید، موقع تعریف کردن داستانش منقلب شد. او گفت: "مرا وادار کردند جلوی دیگران برهنه شوم. مأموران پلیس دلتا از راه رسیدند و طوری راجع به طلوع طلایی صحبت می‌کردند که گویی اعضای خانواده‌شان هستند. آنها از هیتلر تمجید می‌کردند و می‌گفتند از استالین بهتر بوده است. آنها به ما گفتند باید یادمان باشد که از این به بعد طرفدار طلوع طلایی هستند".

ماریا می‌گوید در تمام طول این آزمون سخت، افسران نیروی دلتا درباره حمایتشان از سیاست‌های طلوع طلایی حرف می‌زنند. من این ادعاها را با سرهنگ کریستوس مانوراس، سخنگوی پلیس آتن، مطرح کردم. او گفت:" خیلی قاطع بگویم که هیچکدام از این اتفاقات در ساختمان مرکزی پلیس روی نداده است. پلیس یونان به حقوق بشر احترام می‌گذارد. این داستان‌ها دروغ هستند. این ادعاها هیچگاه نزد پلیس ارجاع داده نشده اند و هیچ اتهامی طرح نشده که پلیس بتواند مسأله را از ابتدا مورد بررسی قرار دهد. اگر کسی می‌خواهد جلو بیاید، یا حتی اگر اتهامی به‌گوش ما برسد، تحقیقات بیشتری در مورد آن انجام می‌دهیم. اگر پلیس در آن نقشی داشته باشد، چه مسأله خشونت نژادپرستانه باشد، و چه خشونت علیه هر کس دیگری، ما موضوع را به طور دقیق بررسی می‌کنیم".

دیمیترس پساراس، که کتاب جدیدش بنام انجیل سیاه طلوع طلایی به تشریح عوامل قدرت گرفتن این سازمان می‌پردازد، معتقد است نفوذ راستگرایان افراطی در نیروهای پلیس به شکلی خزنده صورت می‌گیرد: "طرفداران طلوع طلایی بین نیروهای پلیس، و کسانی که در شرکت‌های امنیتی خصوصی و همچنین حفظ امنیت کلوب‌های شبانه کار می‌کنند، پخش هستند. بعضی وقت‌ها یک نفر در سه این زمینه‌ها فعال است. آنها معمولا در باشگاه‌های بدنسازی و برخی قهوه‌خانه‌های خاص، که متعلق به همفکران خوشان هستند، جمع می‌شوند".

آقای پساراس معتقد است که سختگیری‌های پلیس با قاچاقچیان و مصرف‌کنندگان مواد مخدر تلویحا به طلوع طلایی علامت می‌دهد که از حملات غیرقانونی آن به این گروه‌ها استقبال می‌شود. من چند بار از سرهنگ مانوراس سوال کردم که استراتژی فرماندهان پلیس برای کاهش خطر حمایت فردی نیروهای از طلوع طلایی، و در نتیجه آن ناکام شدن برخی عملیات‌ها، چیست.

او در جواب گفت: "ما هر روز برای برخورد با چنین پدیده‌هایی برنامه‌ریزی می‌کنیم. مطمئن باشید که ما در کنار شهروندانمان می‌ایستیم و سعی می‌کنیم جلوی چنین اتفاقاتی را بگیریم. طبیعی است که نمی‌توانیم همیشه همه‌جا حضور داشته باشیم. ما جادوگر نیستیم که بتوانیم تضمین کنیم هیچوقت اتفاق بدی نمی‌افتد. اما بلافاصله وارد عمل می‌شویم و وضعیت را به حال عادی بازمی‌گردانیم".

حمایت فزاینده

حمایت از طلوع طلایی در دو مرحله به‌شکل فوق‌العاده‌ای افزایش پیدا کرد. اولین مرحله در تابستان پرآشوب سال ۲۰۱۱ اتفاق افتاد. در آن زمان حزب لائوس (حزب راستگرای مسیحی با گرایش ملی‌گرایانه) بعد از پیوستن به دولت ائتلافی هوادار اقدام ریاضتی، دچار انشعاب شد.

لائوس از میان رفت و طلوع طلایی جای آن را گرفت و در انتخابات بی‌نتیجه مه و ژوئن ۲۰۱۲ (خرداد ۱۳۹۱) در یونان حدود ۶ تا ۷ درصد آرا را بدست آورد. جهش دوم این حزب همین حالا در حال روی دادن است. دولت ائتلافی – که شامل محافظه‌کاران، سوسیالیست‌ها و مارکسیست‌های "میانه‌رو" از حزب چپگرای دموکراتیک می‌شود – نتوانسته بحران را مهار کند.

موضوعی که حمایت‌ها از طلوع طلایی را افزایش می‌دهد، روشن است: مهاجرت غیرقانونی

دولت ائتلافی که عملا از کنترل مرزها عاجز است، برنامه‌ای برای جمع‌آوری مهاجران از سطح خیابان‌ها را پیاده کرده و حدود ۴۰۰۰ نفر را در اردوگاه‌های موقتی گرد آورده است. ۳۰۰۰ نفر دیگر هم از کشور اخراج شده اند.

یکی از اعضای ارشد پارلمان از حزب دموکراسی نوین در ماه ژوئن گذشته به من گفت: "چیزی که مسأله اوج‌گیری طلوع طلایی را حل می‌کند، داشتن سیاستی روشن در قبال مهاجرت است. ما تا حالا چنین سیاستی نداشته ایم". اما سختگیری در مورد مهاجرت هم نتوانسته جلوی قدرت گرفتن این حزب را بگیرد. حالا دیگر رسانه‌ها هم خارجی‌ها و جرم و جنایت را بهم مربوط می‌کنند و در نظرسنجی‌ها اقبال عمومی راست افراطی رو به افزایش است.

تئودورا اویکونمیدس، که خبرنگار شبکه رادیوبابل است و اوج‌گیری طلوع طلایی را پوشش داده، به وجود ترسی فراگیر اشاره می‌کند: موضوعات مورد علاقه طلوع طلایی، نظیر بیگانه‌هراسی، ضدیت با همجنسگرایان و یهود ستیزی، حالا بخشی از گفتمان عمومی جامعه یونان شده اند، چه در سطح سیاسی و چه در سطح اجتماعی. با کوتاهی در اقدام علیه طلوع طلایی، و در عین حال چشمک زدن به رأی دهندگان آن در موسم انتخابات، سیاستمداران یونانی که با حمایت شرکای اروپاییشان در قدرت هستند، جعبه پاندورایی را گشوده اند که به این زودی‌ها بسته نخواهد شد".

جنگ سیاسی

ماه گذشته آنتونیو ساماراس، نخست وزیر یونان، به اتحادیه اروپا هشدار داد که کشورش در لبه پرتگاه فروپاشی اجتماعی به سبک آلمان در دوران جمهوری وایمار است.

به عبارت دیگر، نتیجه اجتماعی و سیاسی برنامه‌های ریاضت اقتصادی صندوق بین‌المللی پول و اتحادیه اروپا،
و فروپاشی احزاب سیاسی سنتی در یونان، برای دموکراسی فاجعه‌بار بوده است.

حمله به نمایش کورپوس کریستی به نقطه مهمی در عرصه سیاسی یونان بدل شده است"
ماه گذشته، آنتونیو ساماراس، نخست وزیر یونان، به اتحادیه اروپا هشدار داد که کشورش در لبه پرتگاه فروپاشی اجتماعی به سبک آلمان در دوره جمهوری وایمار قرار دارد"
در جریان بحران مالی یونان، صرف نظر از مسأله حمایت سیاسی برخی نیروهای پلیس از راستگرایان افراطی، حفظ نظم، چالش بسیار بزرگی است"
وضعیت به‌سرعت در حال تغییر است. یک حزب راستگرای افراطی خشن وجود دارد که نمایندگان پارلمانش مرتکب خشونت می‌شوند و استفاده از آن را تبلیغ می‌کنند، و هیچ برخوردی هم با آنها صورت نمی‌گیرد. پلیس هم که نمی‌تواند یا نمی‌خواهد جلوی حضور یونیفورم‌پوش‌های وابسته به طلوع طلایی را در خیابان‌ها بگیرد. طبقه متوسط هم به‌شکل فزاینده‌ای از ایجاد تغییر در اوضاع ناتوان است"
موضوعی که حمایت‌ها از طلوع طلایی را افزایش می‌دهد، روشن است: مهاجرت غیرقانونی"

خبرنگاری که اوج‌گیری طلوع طلایی را پوشش داده، به وجود ترسی فراگیر در یونان اشاره می‌کند